به حضرت شاهچراغ ( ع ) منتهى مىشود ، در صورتى كه در « عمدة الطالب » نوشته كه او اصلا فرزند پسر نداشته ، و در پاورقى آن فرزند پسرى بنام على براى او آورده . و هم در « جامع الانساب : 58 » درباره حاج سيد اسماعيل پدر صاحب عنوان شرحى نوشته بمفاد اين كه وى معروف به مجابى و چهل نفر فرزند داشته ، و يكى از ايشان سيد حسن واعظ بوده و او در زمان فتحعلى شاه سفرى بمشهد رفته و پس از برگشتن بأمر شاه به منظور وعظ و خطابه در طهران مانده و برادران خود را هم از شيراز بدانجا خواسته و هشت نفر آنها بطهران آمدند كه يكى از ايشان حاج سيد محمد رضا صاحب اين عنوان بوده . در اين موضع از « جامع الانساب » شرحى در احوال وى نوشته كه با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر ، بخلاصه چنين مىشود كه : او در اين سال در فارس متولد شده ، و از علما و فقهاء عصر خويش بشمار مىآمده و در طهران سكونت داشته و آنجا بمواعظ منبرى مىپرداخته ، و چندين كتاب تأليف كرده بدين تفصيل : اول كتاب « الانوار الرضويه » در شرح كتاب « نافع » محقق اول كه معروف به « شرح رضوى » است . انجام تأليف آن سنه 1256 . دويم كتاب « جامع الدعوات المنجى من الهلكات » در ادعيه . سيم كتاب « درر اللآلى » در اصول فقه . تأليف آن سنه 1246 ، چنان‌كه در « جامع الانساب » است ، و در « الذريعة 8 : 133 ش 494 » آن را در أنواع علوم نوشته . چهارم « رساله‌ئى در نماز شب » ، تأليف آن سنه 1274 . پنجم كتاب « مدائن العلوم » در علوم متفرقه ، تأليف آن سنه 1260 . ششم كتاب « وجيزة الرجال » در مختصر « خلاصهء علامه » . مرحوم حاج سيد محمد رضا ، پس از مدت هشتاد و پنج سال قمرى عمر ، در سنه هزار و سيصد و هشت در طهران وفات كرده چنان كه در « جامع الانساب : 30 » فرموده ، و در « الذريعة 2 : 427 ش 1681 » در حدود سال 1302 نوشته ، و در ( ج 13 ص 291 ) در 1300 و اندى فرموده . و در « فهرست كتابخانه مباركه رضويه ( ع ) 5 : 539 » وى را بنقل از « الذريعة 2 : 427 » شاگرد شيخ انصارى نوشته ، ليكن ما خود در الذريعة ( جلد و صفحه مرقوم ) چنين چيزى نديديم . و در « جامع الانساب : 30 » دو نفر فرزند از وى آورده كه نام اولى سيد محمد 30